Over ambitie, dromen en plannetjes.

Mijlpalen bereiken in je leven is fijn. Dat je ergens naar toe leeft, hard werkt om er te komen, en dat dan uiteindelijk ook lukt. Wau, wat een goed gevoel is dat :) Maar op het moment dat je je doel hebt bereikt, rijst altijd de vraag: wat nu? Hoe gaat het nu verder en wat is de volgende mijlpaal die ik wil bereiken?

Ik had dat best wel een beetje toen ik afgestudeerd was, afgelopen zomer. Nou ja, eigenlijk vooral twee maanden daarna, toen mijlpaal nr. twee van dat jaar (bruiloft!) ook achter de rug was (die tweede mijlpaal was stiekem veel leuker dan die eerste, tralielaa). Maar goed, toen kwam dus het zwarte gat en die vraag.

happy acorn

Wat nu?

En terwijl mijn lichaam nog een dansje doet omdat mijn jaar vol fijne mijlpalen zat, denkt mijn hoofd hard na over die vraag. Ik geef toe, het meest logische antwoord is werk zoeken. Dat doe ik inderdaad ook. Maar om een of andere reden bevredigt dat antwoord me niet helemaal. Het geeft me het gevoel dat ik ambitieus moet zijn en nu heel hard carrière moet gaan maken, zodat ik heel veel centjes kunnen verdienen en ik ongelukkig ga zitten zijn omdat ik werk doe wat ik stom vind. En bovendien, ambitie vind ik moeilijk, want heb ik dat wel? (Voor meer informatie over dit ingewikkeld te definiëren woord raad ik je aan eens naar 24 Lentes gaan. Ze schrijft de komende tijd een blogserie over ambitie..) Ik blijf jaloers op de mensen die heel duidelijk een doel voor ogen hebben en daar helemaal voor gaan. Ik heb dat niet.

Mijn moeder gaf laatst een iets bevredigender antwoord op bovenstaande vraag: sudderen. Dingen uitproberen, goed om me heen kijken, kleine stapjes zetten, mijn ogen open houden voor mogelijkheden, dromen, wennen aan mijn nieuwe omgeving, buiten de doos blijven denken (dat klinkt veel gezelliger dan out of the box), de creatieve stukjes in m’n hoofd uitdagingen geven, met mensen praten en denken en conclusies trekken, mezelf nog ietsje beter leren kennen, et cetera. Want ondanks dat het vaak voelt alsof ik stil zit en geen stap verder kom, staat mijn leven niet stil. Als ik terugkijk op de afgelopen vijf maanden zie ik dat er van alles gebeurd is. Door al dat gesudder ben ik een beetje gaarder geworden (nog even en je kunt me opeten). Elk klein stapje brengt me iets dichter bij een volgende stap.

Sudderkettingreactie

Het ging bij mij ongeveer zo: We gingen een bruiloft voorbereiden. Daardoor kwam ik op allemaal hippe inspirerende sites. Daardoor kwam ik op toffe blogs. Daardoor dacht ik, whohoo dat wil ik ook. Daardoor ging ik me bemoeien met floris z’n vak (multimedia communicatie, vormgeving, grafische zooi, et cetera). Daardoor vond ik dat superleuk en ontwierpen we onze eigen trouwkaart. Daardoor leerde ik een heel klein beetje photoshop en illustrator. Daardoor ging ik op vakantie foto’s proberen te maken en er in photoshop iets grappigs van proberen te maken. Daardoor leerde ik steeds een beetje meer. Daardoor begon ik uiteindelijk écht een blog. Daardoor leerde ik nóg veel meer. Daardoor mag ik nu een website maken voor een vriendinnetje. Daardoor leerde ik nóg veel meer. Daardoor kwam ik via via via op een toffe blog waarop een meisje schreef dat ze een avondopleiding volgde over grafische dingen enzo. Daardoor dacht ik, whoo dat wil ik ook. Daardoor ging ik naar deeltijdopleidingen en cursussen enzo zoeken. Daardoor kwam ik uit bij een cursus Illustreren met Adobe, waarbij je beter leert tekenen en met allemaal hippe technieken leert werken, en die dingen ook leert gebruiken met photoshop/illustrator. Daardoor ben ik nu heel hard aan het bedenken of ik dat heel misschien wel wil. Daardoor ben ik nu een klein beetje vrolijk omdat ik misschien toch wel een heel klein beetje meer ambitie heb dan ik dacht.

Dus…

…ook al denk je de hele tijd, jaa haallooo ik zit hier maar een beetje saai te sudderen, het is niet voor niks!

Voor de duidelijkheid: ik weet nog niet zeker of ik die cursus wil gaan doen. Ik moet eerst even stoppen met stuiteren en het laten bezinken. Even met anderen erover praten en de voor- en nadelen op een rijtje zetten. (Ja, keuzes maken is niet echt mijn ding, dus doe ik het liever iets te grondig dan te ondoordacht.) Maar alleen al stiekeme plannetjes smeden om dromen te realiseren geeft me een heel goed gevoel :)

happy acorn

Ik besef me trouwens wel echt dat ik een luxepositie heb. Dat ik kan sudderen en van alles kan uitproberen, terwijl anderen fulltime in een magazijn of supermarkt moeten werken om de huur te kunnen betalen (respect voor die mensen!). Dat ik een meneer heb met een inkomen, waardoor we niet elke nacht wakker liggen. Tja, wat kan ik ervan zeggen..

Ik ben dankbaar.

Bedankt (:

5 reacties

  1. Ik heb ook een meneer met inkomen (ikzelf heb sinds kort geen eigen inkomen meer) en ben nu aan het werk aan mijn eigen droom (blog/webwinkel/ontwerpafdeling). Maar zelfs tijdens het realiseren van dromen komen er ook verschrikkelijk veel twijfels om de hoek kijken. Pfff, ik heb niet zo’n goede week, haha. Maar mamma’s weten altijd iets goeds te zeggen, gelukkig maar!

    • Oh tof! Jaa, kan me voorstellen dat het allemaal niet zonder slag of stoot gaat. Maar twijfels helpen je vaak ook juist verder, omdat je er dan heel goed over na gaat denken en je stappen nóg bewuster zet. Tot zover mijn wijze raad ;-) Maar hmmm de week is nog niet afgelopen, dus hopelijk heb je wel een heel goed einde van de week :) Succes!

  2. Blijven leren is altijd goed! En een cursus illustreren valt daar ook onder :) Om die reden ben ik ook de avondopleiding van het Grafisch Lyceum gaan doen. Ik wil altijd meer weten, meer leren, meer doen. Soms iets té veel denk ik ;) Maar bijleren is altijd goed! En ik vind het tof en goed dat je zoveel nadenkt over wat je later wilt. Volg je dromen!

    En psst, heel leuk dat je mijn blog tof vindt :D Superlief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »